Alkmaar fusiekandidaat voor Schermer en Graft-De Rijp

17 januari, Alkmaar

De gemeenteraden van Schermer en Graft-De Rijp hebben eind vorig jaar besloten om te gaan fuseren met een omliggende grote gemeente. Alkmaar is voor beide gemeenten fusiekandidaat. Naar verwachting wordt komend voorjaar duidelijk of zowel Schermer als Graft-De Rijp samengaan met Alkmaar.

Alkmaar lijkt – gelet op de historische achtergrond en andere overeenkomsten – een logische keus. Het past bovendien goed bij de ambitie die verwoord is in de Stadsvisie Alkmaar 2030, waarin staat dat Alkmaar zich profileert als centrumgemeente in een groene omgeving.

Wie vanuit Alkmaar naar Schermer en Graft-De Rijp rijdt komt door een gebied waarbij molens, polders, veeteelt, akkerbouw en pittoreske dorpen het landelijke gebied domineren. Al in de veertiende eeuw was er al een specifieke relatie tussen Alkmaar en beide gemeenten. Bekend is dat in 1330 Nicolaas, priester in de kerk te Graft, land schonk aan de Grote Kerk te Alkmaar voor het onderhoud en bediening van twee kapellen. De grote kerk in De Rijp is beroemd om de 23 gebrandschilderde ramen. Deze zijn geschonken door diverse steden. In 1657 heeft de stad Alkmaar een gebrandschilderd raam geschonken dat in deze kerk geplaatst is. Het raam is geplaatst centraal in het koor van de kerk en toont het wapen Alkmaar, een toren op een rood veld. Onderin is een stadsgezicht van Alkmaar te zien gezien vanaf het Zeglis. In de gemeente Graft-De Rijp zijn tijdens archeologisch onderzoek o.a. aardewerken borden en vuurstolpen gevonden van Noord-Hollands slibaardewerk met daarop het wapen van Alkmaar en in  museum het Houten Huis staan archeologische voorwerpen tentoongesteld waarvan een deel in Alkmaar is gemaakt.

Drooglegging polders

Van grote invloed op het ontstaan van het poldergebied rondom Schermer en Graft-De Rijp was Jan Adriaanszoon Leeghwater, de in 1575 in De Rijp geboren beroemde waterbouwkundige die de uitdaging aanging om zijn dorp tegen het water te beschermen en door het droogleggen van de meren nieuwe welvaart te brengen. Bij de bedijking van de Beemster (1612) was hij betrokken als opzichter bij het maken en stellen van de 26 molens, die het meer droogmaalden. Net zoals bij de Purmer (1622), de Heerhugowaard (1625), de Wormer (1626), de Schermer (1635) en de Starnmeer (1643). Voor het Raadhuis en De Waag van De Rijp maakte hij het bestek en de tekeningen.

Molens

Veel Schermernaren vinden dat ze in de mooiste droogmakerij van Nederland wonen. De Schermer was één van de laatste gebieden in de omgeving die werd drooggelegd. Behalve deze droogmakerij telt gemeente Schermer nog een aantal polders: Oterleek, de Mijzenpolder en de Eilandspolder. Stuk voor stuk markante gebieden, waarbij de laatste het meest in het oog springt. Ook de authentieke molens met het unieke bemalingssysteem zijn populair. De historische relatie tussen Schermer en Alkmaar komt vooral tot uiting bij de productie van een gezamenlijk product: kaas. Dankzij de goede kwaliteit van het gras – o.a. doordat de polders beneden de zeespiegel liggen – leveren de koeien al eeuwenlang veel melk waarvan verschillende soorten kaas worden gemaakt. In de vorige eeuw waren er in deze omgeving nog meer dan 100 kaasfabriekjes. Nu gelden vooral Cono en Campina als kaasleveranciers. Beide firma’s ondersteunen de Alkmaarse kaasmarkt die vanaf april weer iedere vrijdagmorgen op het Waagplein wordt gehouden.

Laatste wijziging: 22 januari 2013

Deel deze pagina via: