Werk en Bijstand

Wat is het ?

Door een wijziging in de Wet werk en bijstand gelden er nieuwe regels in 2012.

Uitgangspunten van de Wet werk en bijstand
Iedere Nederlander moet zoveel mogelijk proberen in zijn eigen levensonderhoud te voorzien. Betaald werk is daarvoor het belangrijkste middel. Dit is het uitgangspunt van de Wet werk en bijstand (WWB). Lukt het u niet om een baan te vinden en zijn er geen andere voorzieningen beschikbaar, dan is het de taak van de gemeente om u te helpen bij het zoeken naar werk. Ook kan de gemeente u werk aanbieden.

Totdat u werk gevonden heeft en/of u werk is aangeboden, heeft u mogelijk recht op een bijstandsuitkering. Naast rechten als dit recht op een bijstandsuitkering heeft u ook plichten. Iedereen die een bijstandsuitkering ontvangt heeft een informatieplicht en bijna iedereen heeft ook een sollicitatieplicht.

Werk staat voorop
De WWB is bedoeld om iedereen die kan werken zo snel mogelijk (weer) een baan te laten vinden. Als het u door persoonlijke omstandigheden niet lukt om een baan te vinden,  kan de gemeente u ondersteuning geven bij het zoeken naar werk. Hoe die steun eruit ziet, hangt af van uw persoonlijke situatie. Het kan bijvoorbeeld gaan om een sollicitatietraining of een (korte) opleiding, maar ook om deelname aan een werkproject.

U heeft alleen recht op een bijstandsuitkering, als u echt niet op een andere manier in uw levensonderhoud kunt voorzien. Dus als u aanspraak kunt maken op bijvoorbeeld een WW- of WAO-uitkering, dan gaat dit vóór op een bijstandsuitkering. Deze uitkeringen heten dan ook 'voorliggende voorzieningen'. 

Bijstand is vangnet
Als er binnen uw huishouden inkomen is op of boven het bijstandsniveau, kunt u geen aanspraak maken op bijstand. Een bijstandsuitkering is een gezinsuitkering, dus het inkomen van uw partner, inwonende meerderjarige kinderen en/of inwonende ouders tellen mee. Als u parttime werkt, maar u verdient minder dan de bijstandsnorm en u kunt niet meer uren werken, dan kunt u een aanvullende bijstandsuitkering aanvragen. Vaak wordt gezegd dat de eigen inkomsten worden gekort op de bijstandsuitkering, maar dat is niet zo. De gemeente vult uw eigen inkomen aan tot bijstandsniveau.

De hoogte van de uitkering
Een bijstandsuitkering bestaat uit twee delen. De hoogte van het eerste deel is landelijk vastgesteld. Dit deel heet 'de norm'. De hoogte van de norm is afgeleid van het minimumloon. Gezinnen ontvangen 100% van het netto minimumloon. Alleenstaande ouders ontvangen 70% van het netto minimumloon en alleenstaanden 50%.
De gemeente mag daarnaast zelf een toeslag geven of een verlaging toepassen op deze norm. De precieze hoogte van uw uitkering hangt onder andere af van:

• Uw leeftijd.
  Er is een speciale uitkeringsnorm voor jongeren tussen 18 en 21 jaar. Ook is er een norm voor mensen tussen 21 en 65 jaar. Voor mensen van 65 jaar en ouder gelden vaste normen. Op deze normen is geen toeslag of verlaging van toepassing. 
• Uw woon/leefsituatie.
  Er is een uitkeringsnorm voor gezinnen, alleenstaande ouders en alleenstaanden. Ook is er een aparte norm voor mensen die in een inrichting verblijven.