Westvleugel

5 LANDSCHAPPELIJKE BENADERING

Het binnenduin polderlandschap is op makro-niveau een grote, open lege laagte, die zuid-noord gericht is. Zij dankt deze ruimtelijke kwaliteiten aan het kontrast met de hoge, dichte en complexe begrenzingen, in het westen de duinen en in het oosten de strandwallen. De duinen vormen een massieve kontinue rand, die hoog, abrupt en manifest opduikt. De strandwallen zijn lager en geleed door gaten en de gevolgen van menselijke vestigingen die vanaf de strandwal, de okkupatie-as de ruimte indringen. Deze geleding en de geleidelijker overgang van grootschalige openheid naar het complexe stedelijke gebeuren op de strandwal is karakteristiek voor de oostelijke begrenzing van het Bergermeergebied.

Deze visuele karakteristiek van het Bergermeergebied wordt door de ontwikkelingen in Alkmaar-Noord (vooral door de gerealiseerde hoogbouw in Huiswaard I) onduidelijk, dit is echter een onontkoombare realiteit. indien het voortbestaan van de ruimtelijk-visuele kwaliteiten van het binnenduin poldergebied op prijs gesteld wordt is het noodzakelijk de stadsrandafwerking alle aandacht te geven. Hoe en waar moet dit gebeuren?

Essentieel zijn:

1. De aksentuering van de zuid-noord gerichte opening tussen de Bergense duinrand en Alkmaar-Noord.

2. De geleding van de oostelijke begrenzing van het poldergebied.

3. De waterstaatkundige beheerseenheden in het gebied.

De essentiële visuele faktoren op makro-niveaugebied geven aan waar de eerder genoemde "stadsrandafwerking" zal moeten plaatsvinden, namelijk zo dicht mogelijk tegen Alkmaar-Noord aan. De duinrand van' zuid-oost Bergen zal abrupt tegen het poldergebied moeten liggen en tegen Alkmaar-Noord zal een kleinschaliger min of meer transparant overgangsgebied gecreëerd moeten worden, dat de waterstaatkundige poldereenheden respekteert.

De situering voor de stadsrandafwerking zal dus in verband met de nabijheid van Alkmaar-Noord in een deel van de Sluispolder moeten plaatsvinden zonder de Bergervaart te overschrijden. De Bergermeerpolder zal als één beheerseenheid dwars door gemeentelijke grenzen heen gehandhaafd moeten worden. Dit in verband met het te handhaven grootschalige "stille" karakter en de hierdoor aanwezige potenties tot natuurlijke ontwikkelingen (o.a. flora en fauna, vooral als broedgebied) in dit gebied. Door deze situering zal Alkmaar-Noord aan het imago van het open poldergebied het minst afbreuk doen, gezien vanaf de Bergense kant. Bovendien zullen het Noordhollands Kanaal en de aan te leggen rijksweg 9 niet als "onnatuurlijke" visuele barrières werken.

De noord-west vleugel.

De keuze van het oostelijk gedeelte van de Sluispolder ter situering van de afwerking van het Bergermeer-gebied en overgang naar het stedelijk gebied van Alkmaar-Noord is het gevolg van landschappelijke gegevens op makro-niveau.

De inrichting van het overgangsgebied zal gebaseerd moeten zijn op de karakteristieke struktuur van de Sluispolder om zo de ontwikkelingen een transformatief karakter te geven; in tegenstelling tot een plotselinge mutatie.

Ruimtelijk visueel is de Sluispolder bepaald door de kade langs de Bergervaart en de Helderseweg met beplanting.

Inwendig zijn het de waterlopen die het gebied typisch verkavelen en de hoofdrichting die zich in het waterlopensysteem aftekent (zuid/west - noord/oost).

Kontinuering van deze struktuur is een der uitgangspunten voor de toekomstige ontwikkeling. De nieuwe funktie van het gebied stelt eveneens enige eisen aan de ruimtelijke inrichting. De heersende westenwind maakt het noodzakelijk in noord-zuid richting doelmatige windkeringen aan te brengen, echter met dien verstande dat dit niet ten koste gaat van de transparantheid van het gebied in de noord-zuid richting, bovendien mag nergens een massieve blokvorming optreden. Dit zou in strijd zijn met het makro-verhaal.

Mede om deze blokvorming te voorkomen is gekozen voor een funktieverdeling in het gebied die de hoofdrichting van de waterlopenstruktuur zuid/west - noord/oost, volgt.

Dit heeft tevens de prettige bijkomstigheid dat er een afwisselend gebied kan ontstaan met vele overgangen, dat mogelijkheden in zich draagt voor natuurlijke en rekreatieve ontwikkelingen.